Saturday, May 30, 2009

List of UPA Ministers and Breakup state-wise

This is the today's stand. In the political arena it will change everyday.

TAMIL NADU-10

MAHARASTRA -9

WEST BENGAL -8
KERALA -6
KARNATAKA -6.

MP -5
ANDHRA-4

RAJASTHAN-4
UP-4

DELHI -3
GUJARAT -3

PUNJAB-3

HIMACHAL PRADESH -2
JAMMU AND KASHMIR -2
MEGHALAYA-2

ASSAM -1
BIHAR -1
CHANDIGARH -1
HARYANA -1
ORISSA -1
PONDICHERRY-1
UTTARAKHAND-1

JHARKAND -1

india-map


UNION MINISTERS:

Manmohan Singh  Prime Minister
Pranab Mukherjee  Finance
Sharad Pawar Agriculture, Food and Civil Supplies,
Consumer Affairs and Public Distribution
A K Antony  Defence
P. Chidambaram  Home Affairs
Mamata Banerjee  Railways
S M Krishna  External Affairs
Ghulam Nabi Azad  Health and Family Welfare
Kapil Sibal  Human Resource Development
Veerappa Moily  Law and Justice
Ambika Soni  Information and Broadcasting
Anand Sharma  Commerce and Industry
S Jaipal Reddy  Urban Development
Murli Deora  Petroleum and Natural Gas
Kumari Selja  Housing, Urban and Poverty Alleviation,
Tourism
Sushil Kumar Shinde  Power
Vilasrao Deshmukh  Heavy Industries and Public Enterprises.
Kamal Nath  Surface Transport and Highways
Virbhadra Singh  Steel
A Raja  IT and Communication
Dayanidhi Maran  Textiles
Meira Kumar  Water Resources
C P Joshi  Rural Development and Panchayati Raj
M S Gill  Youth Affairs and Sports
M Azhagiri  Chemicals and Fertilizers
Mallikarjun Kharge  Labour and Employment
Farooq Abdullah  New and Renewable Energy.
Subodh Kant Sahay  Food Processing Industries
G K Vasan  Shipping
Pawan Kumar Bansal  Parliamentary Affairs
Vyalar Ravi  Overseas Indian Affairs
B K Handique  Mines, Development of North-Eastern
Region
Mukul Wasnik  Social Justice and Empowerment
Kantilal Bhuria
 Tribal Affairs

MINISTERS OF STATE (INDEPENDENT CHARGE)

Praful Patel  Civil Aviation
Prithviraj Chavan  Science and Technology; Earth
Sciences and MoS in the PMO; Personnel,
Public Grievances and Pensions and
Parliamentary Affairs.
Sriprakash Jaiswal  Coal; Statistics and Programme
Implementation
Salman Khursheed  Corporate Affairs; Minority Affairs
Dinsha J Patel  Micro, Small and Medium Enterprises
Krishna Tirath  Women and Child Development
Jairam Ramesh  Environment and Forests

 

MINISTERS OF STATE

Mahadev S Khandela  Road Transport and Highways
Dinesh Tri   Health and Family Welfare
Sisir Adhikari  Rural Development
Sultan Ahmed  Tourism
Mukul Roy  Shipping
Mohan Jatua  Information and Broadcasting
D Napoleon  Social Justice and Empowerment
Dr S Jagathrakshakan  Information and Broadcasting
S Gandhiselvan  Health and Family Welfare
Tusharbhai Chaudhary  Tribal Affairs
Sachin Pilot  Communications and IT
Arun Yadav  Youth Affairs and Sports
Pratik Patil  Heavy Industries and Public Enterprises
R P N Singh  Road Transport and Highways
Shashi Tharoor  External Affairs
Vincent Pala  Water Resources
Pradeep Jain  Rural Development
Agatha Sangma  Rural Development
Ajay Maken  Home Affairs
Jitin Prasada Petroleum and Natural Gas
E. Ahamed  Railways
Srikant Jena  Chemicals and Fertilizers
Mullappally Ramachandran  Home Affairs
V Narayansamy  Planning, Parliamentary Affairs
Jyotiraditya Scindia  Commerce and Industry
D Purandeswari  Human Resource Development
K H Muniyappa  Railways
Panabaka Lakshmi  Textiles
Namo Narain Meena  Finance
M M. Pallam Raju  Defence
Saugata Ray  Urban Development
SS Palanimanickam  Finance
A Sai Prathap; Steel  
Preneet Kaur  External Affairs
Gurudas Kamath  IT and Communications
Harish Rawat  Labour and Employment
K V Thomas  Agriculture, Consumer Affairs, Food
and Public Distribution

Source: Times of India

Age Analysis of the Ministry

* The average age of the 33 Cabinet colleagues has come down to 63 years as against 66 years just a year ago.
* The average age of the seven ministers of state with independent charge is around 59 years and that of the 38 ministers of state is 53 years.
* Foreign minister S M Krishna and the PM himself are among the oldest in the Cabinet at 77 and 76, respectively. Agatha Sangma, daughter of former Speaker and NCP leader PA Sangma, is the youngest member of the council of ministers, being just 28 years old.
* There are 10 septuagenarians in the ministry and almost an equal number approaching 70. While five of the ministers are in their 30s and a dozen in their 40s, most of the ministers are in the age group of 50-60.
* The seven ministers of state with independent charge with Dinsha Patel, Sriprakash Jaiswal and Prithviraj Chauhan in their 60s have actually pushed the average of the group to 59 years as against 55 years in the previous government.
* Early last year, Singh had expanded his ministry inducting "young blood" into the government. Then, the average age of his council of ministers had fallen by 3/4th of a year to 60 years. * The average age of the ministry now stands at 57 years.
* In the last ministry, the youthful faces included 37-year-old Jyotiraditya Scindia and 34-year-old Jitin Prasada. This time, however, there are many more additions with 28-year-old Agatha Sangma leading the younger brigade. Sachin Pilot (31), Arvind Yadav (35) and Prateek P Patil (36) are the other new additions. But only six of the 79 members of the council of ministers are below 40.

Tuesday, May 26, 2009

’யானை’ முருகன் - சிறுகதை

குறிப்பு: இந்த கதையில் வரும் பெயர்களும் நிகழ்வுகளும் கற்பனையே. யாரையும் குறிப்பிடுவன அல்ல. எந்தவிததிலாவது இதில் இடம்பெறும் நிகழ்வுகள் உங்களை குறிப்பதாக இருப்பின் அது எதேச்சையானதே. அதற்கு நான் பொறுப்பல்ல.

இந்த கதையின் உரிமை என்னை சேர்ந்தது. இதை வேறு எங்கும் பிரசுரிக்கவோ, பதிப்பிக்கவோ உரிய அனுமதி பெற வேண்டும். அனுமதி பெற எனக்கு பின்னூட்டம் மூலம் தெரிய படுத்தலாம்.

-------------------------------------------------------

முருகனுக்கு இது நிகழ்ந்திருக்க கூடாதுதான். ஆனால் விதி இன்று விளையாடிவிட்டது. யாரை சொல்லி நோவது.

*****

முருகன் எல்லோர் மத்தியிலும் ‘யானை’ முருகனாக தான் பிரசித்தம். பிள்ளையார்தானே யானைமுகத்தன். அது எப்படி முருகனுக்கு முன் ’யானை’ பட்டப்பெயர் ஒட்டிக்கொண்டது? என்று நீங்கள் கேட்பது எனக்கு புரிகிறது. அதற்கு இரு காரணங்கள். ஒன்று அவனின் உடல்வாகு. அவன் கூட படிக்கும் நண்பர்கள் அவனை இப்படி அழைக்க காரணம். மற்றொன்று சிறுவயதில் இருந்தே மண்டியிட்டபடி குழந்தைகளை எல்லோரையும் முதுகில் யானை ஏற்றுவது அவனுக்கு பொழுதுபோக்கு. அவன் தெருவில் அவன்மீது யானை ஏறாத சிறுவர்களே இல்லை என்று சொல்லலாம். அந்த அளவுக்கு ஒரு வெறி.

“டேய் முருகா என் பிள்ள என்கிட்ட கூட வரமாட்டான். ஆனா உன்னை பார்த்ததும் உடனே ஒட்டிக்கிட்டான்டா. யானை பண்ணி மடக்கிட்ட போல” அவன் நண்பன் முத்து கலாய்த்தான்.

முருகன் வயது பசங்களுக்கு எல்லாம் LKG போற குழந்தைகளே இருக்காங்க. இவனுக்கு மட்டும் கல்யாணம் தள்ளி போய் கொண்டே இருக்குது. அதை பத்தியெல்லாம் அவனுக்கு கவலையில்லை. தன் மளிகைக்கடையை விரிவுபடுத்தி பெரிய mall கட்டணும். அது ஒன்றே அவனுக்கு குறிக்கோள். அப்பா இறந்த பிறகு கடைக்கு முழு இன் - சார்ஜ் முருகன் தான். வீட்டு வாசலிலேயே கடை. அம்மா எப்போது கல்யாணம் பற்றி இவனிடம் பேசினாலும். “போமா உனக்கு வேற வேலையில்ல” என்று சொல்லிவிட்டு வெளியில் கிளம்பிவிடுவான். கன்னியாக்குமரி வரை தேடியாச்சு. பார்க்காத பொண்ணு இல்ல.  இதுவரைக்கும் ஒண்ணும் அமையல.

நண்பர்களுடன் முருகன் பேசிக்கொண்டு இருக்கும்போதெல்லாம் “நீங்களாச்சும் அவனுக்கு எதாவது புத்திமதி சொல்லுங்கப்பா” என்று சொல்லுவாள் அவன் அம்மா. அன்றும் மோகனுடன் வீட்டு வாசலில் நின்று பேசிக்கொண்டிருந்த போது அம்மா வீட்டுக்கு உள்ளிருந்தபடியே இதையே மீண்டும் ஒருமுறை உரக்க சொன்னாள்.

மோகன் சற்று கடியாகி “டேய் அம்மாதான் இவ்வளவு சொல்லறாங்க இல்ல. எல்லாத்துக்கும் தலையாட்டி வையண்டா. ஏன் பிடிவாதம் பிடிக்கிற.”

“நானா கல்யாணம் வேணாம்னு சொல்லறேன். உனக்கே தெரியும். நான் பன்னெண்டாவது fail. எங்கம்மா நல்லா படிச்ச பொண்ணை பார்த்தா அது வேணங்குது. இல்லையா நான் குண்டா இருக்கிறேன்னு தள்ளிடறாங்க.”

சற்று மௌனத்துக்கு பிறகு மேலும் தொடர்ந்தான் முருகன் “எனக்கு மட்டும் கல்யாணம் பண்ணிக்க ஆசையில்லயா என்ன. அடப்போடா. எது தலையில போட்டிருக்கோ அது நடக்கும். கல்யாணத்தை பத்தி ஒரே ஒரு சின்ன ஆசைதான் எனக்கு. என்பிள்ளையை என்முதுகில் தூக்கிக் கொண்டு இந்த ஊர் முழுக்க யானை வரணும்.”

“உன் நல்ல மனசுக்கு உனக்கு ஏத்தா மாதிரி ஒருத்தி கண்டிப்பா கெடப்பாடா” முருகன் கையை பிடித்தபடியே மோகன் சொன்னான்.

*******

நேரம் கைகூடி வர மோகன் சொன்னபடியே முருகனுக்கு சாந்தியுடன் ஜாம் ஜாம் என்று திருமணம். முருகனின் அம்மாவுக்கு நிம்மதி பெருமூச்சு. ஒருவர் இன்னொருவருக்கென்றே பிறந்தவர்கள் போல் அவ்வளவு அன்னோன்யமான - மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை. மக்கள் செல்வமும் உண்டானது. ஆளப்பிறந்தவன் போல் ஒரு ஆண்குழந்தை - அயன். மாதங்கள் உருண்டோடின. முருகன் பஜாரில் ஒரு பழைய கடையை விலைக்கு வாங்கி பிஸினஸை விரிவுபடுத்த தொடங்கினான்.

ஒரு நாள் மாலை - “என்னங்க. நீங்க குழந்தைகள யானை ஏத்தறது பிடிக்கும்னு சொல்லி இருக்கீங்க. ஆனா நானும் ஒருவருஷமா சொல்லிகொண்டு இருக்கேன் நம்ம அயனை இதுவரைக்கும் ஒரு தடவ கூட முதுகில ஏத்திகிலயேங்க.” சாந்தி கேட்டாள்.

”ஒரே வேல. கட வியாபாரம் ஒரு பக்கம். புதுக்கடை வேல இன்னொரு பக்கம். இத விட்டு வந்தா தூங்கி எழுந்திருக்க தான் சரியா இருக்கு. திரும்ப மறுநாள் என்ன செய்வதுன்னு யோசிக்கவே டயம் போயிடுது. என்ன செய்ய. சரி நாளைக்கு அயனை தூக்கிகினு ஊர்கோலமே போயிடலாம் விடு” முருகன் சொல்லிக்கொண்டே அரிசி மூட்டைகளை அடுக்கிக்கொண்டிருந்தான்.

“ஊர்கோலம்லாம் வேண்டாம். வெறும்ன வீட்டுக்குள்ள சுத்திவாங்க அது போதும்” சாந்தி சொல்லிவிட்டு இடுப்பில் அயனை தூக்கிக்கொண்டு வீட்டுக்குள் சென்றாள்.

*********

மறுநாள் நேரத்தே வீட்டுக்கு வந்தான் முருகன். கை-கால்-முகம் கழுவி காப்பி தண்ணி குடித்தான்.

நேற்று சாந்தி சொல்லிக்கொண்டிருந்ததை உற்று கவனித்து இன்று கரெக்டாக அப்பாவிடம் வந்து

“அப்பா... யான” கொஞ்சு மொழியில் அயன்.

“வாடா ராசா. அதுக்குதான்யா இன்னிக்கு அப்பா சீக்கிரம் வந்திருக்கேன் கண்ணு”

“சாந்தி இங்க வா. புள்ளய தூக்கி முதுகுல வை” முருகன் சமையலறையில் இருந்தவளை கூப்பிட்டான்.

சாந்தியோ - “இதோ வரங்க”

அவள் வருவதற்க்குள் முருகன் யானைபோல காலை முட்டிபோட்டுக்கொள்ள அயன் எக்கி எக்கி முயற்சித்தான் அயன்.

“இருடா தம்பி” என்று சொல்லி அயனை முருகன் முதுகில் உட்கார வைத்து தன் கையால் அயனின் தோள்களை பிடித்துக்கொண்டாள் சாந்தி.

”யான யான. அழகர்யான. யான வந்தது தோப்பிலே...” பாடிக்கொண்டே முருகன் கை கால்களை முன்னோக்கி நகர அயனுக்கு ஒரே குஷி.

அவனோ “போ யான வேகமா போ” என்று அப்பா மீது எம்பி எம்பி குதித்தான்.

“இருடா. யான மெதுவாதாண்டா போகும்” சாந்தி சொல்லிக்கொண்டிருந்த போதே முருகன் தரையில் அப்படியே குப்புற படுத்துவிட்டான்.

“என்னங்க. என்னாச்சு.” சாந்தி பதற்றத்துடன் கேட்டாள். முருகன் பதில் பேசவில்லை. அயனை முதுகில் இருந்து சட்டென்று இறக்கிவிட்ட அவள் முருகனை திருப்ப முயற்சித்தாள்.

“என்னங்க...என்னைய விட்டுட்டு போயிட்டிங்களா” மனதை உருக்கும் ஓல குரலிட்டு அலறினாள் சாந்தி.

**********

Monday, May 25, 2009

குங்குமபூவும் கொஞ்சுபுறாவும் - திரைப்பார்வை

புதிய முகங்கள் என்றாலும் நன்றாக நடித்திருந்தார்கள். எனக்கு என் பள்ளி நினைவுகளை கொண்டு வந்தது. அதுவும் ஆசிரியர் கொடி ஏற்றுவதும் அதன் பிறகு, ”தாயின் மணிக்கொடி பாரீர் அதை தாழ்ந்து பணிந்து புகழ்ந்திட வாரீர்” என்ற பாடலும் அப்படியே நாங்கள் பள்ளியில் கடைபிடித்தது.

கடலோர கவிதைகளுக்கு பிறகு முட்டம் பக்கம் முழுவதுமாக படம் எடுத்திருக்கிறார்கள். முதலில் படம் படு வேகம். என்னடா, 9தாவது, 10வது படிப்பதில் ஆரம்பித்து உடனே பதினொன்னாவது தாவுறாங்களேன்னு பார்த்தா அதுக்கப்புறம் எல்லாம் ரொம்ப சோகம். இழுவை. பல காட்சிகள் யூகிக்க முடிந்தது. கடைசியில் இருவரும் இறப்பது தமிழ் சினிமாவின் புதிய ட்ரெண்டு. சோகத்தில் முடித்தால் படம் சூப்பர் ஹிட்டு தான் போங்க. பருத்திவீரன் படத்தை நியாபகப்படுத்துது. அது என்னவோ தெரியவில்லை - கிராமத்து படம் என்றாலே பெண் பூப்பெய்தும் காட்சியும் அது வைத்து சில ஜோக்குகளும் கட்டாயம் போல. படம் முழுவதும் பழைய பாடல்களை காட்சிகளுக்கு ஏற்றாற் போல போட்டு அசத்துறாங்க. ஆனா இதுவும் சென்னை 600028, சரோஜாவில் பண்ணிவிட்டார்கள்.

கதை: பிழைப்பு தேடி வரும் பாட்டியுடன் கூடவே வரும் ஸ்கூல் படிக்கும் ஹீரோயினை ரவுண்டு கட்டி காதலிகிறான் ஹீரோ ஸ்கூல் பையன். ஏழ்மை காரணமாக அக்காளின் கணவனே திருமணம் செய்து கொள்ள நினைக்கிறான். அவனிடம் இருந்து தப்பிதாள். ”உனக்கு என் பையன் கேட்குதான்னு” முடியை வெட்டி விரட்டியடிக்கிறாள் காதலிக்கும் பையனின் அம்மாகாரி. பாட்டியுடன் வேறு ஊருக்கு ஓடிப்போகும் கதாநாயகியை ஒரு குடிகார திருடனுக்கு கட்டிக்கொடுக்கிறார்கள். அவ்ளோதான். அதற்குள் ஹீரோ பித்து பிடித்தால் போல ஆக ஒரே சோகம். ஹீரோயின் ஒரே சோகம். பாட்டி ஒரே சோகம். ஒருவழியாக ஹீரோ உதவியுடன் ஜெயிலில் இருந்து வெளியே வரும் கதாநாயகியின் புருஷன் மீண்டும் ஒரு கொலை செய்ய அதை ஹீரோ பழியேற்க அவனை சாகற வரைக்கும் அடிக்கிறார்கள். காப்பாற்ற கதாநாயகி ஓடி வர அவரும் அடிபட்டு சாக ஒருவழியாக படம் முடிவுக்கு வருகிறது.

”நான் வரமாட்டேன்  நினைக்க பல காரணங்கள் தெரிந்த உனக்கு நான் வருவேன் நம்ப ஒரு காரணம் கூட கிடைக்கல இல்ல” என்ற வசனம் நச். நல்ல படம் - பாதி வரையில்.

 

image காதலுனுடன்

 

image தர்ஷனா உண்மையில் ஒரு மெடிக்கல் படிக்கும் மாணவியாம்!

image குடிகார கணவனுடன்

image பாட்டியுடன்

Sunday, May 24, 2009

பிரிந்த காதல் - சிறுகதை

குறிப்பு: இந்த கதையில் வரும் பெயர்களும் நிகழ்வுகளும் கற்பனையே. யாரையும் குறிப்பிடுவன அல்ல. எந்தவிததிலாவது இதில் இடம்பெறும் நிகழ்வுகள் உங்களை குறிப்பதாக இருப்பின் அது எதேச்சையானதே. அதற்கு நான் பொறுப்பல்ல.

இந்த கதையின் உரிமை என்னை சேர்ந்தது. இதை வேறு எங்கும் பிரசுரிக்கவோ, பதிப்பிக்கவோ உரிய அனுமதி பெற வேண்டும். அனுமதி பெற எனக்கு பின்னூட்டம் மூலம் தெரிய படுத்தலாம்.
-----------------------------------------------------------

சேகர் நீ போய் புனிதாவிடம் பேசு. இனியும் தாமதிக்காதே” ராஜு தீர்க்கமாக சொன்னான்.

ஆமாம் நீ சொல்றதும் சரிதான். மூணு வருஷ இடைவெளி கொஞ்சம் அதிகம்தான். ஆனாலும் அவளும் என்னை மாதிரிதான் நினைத்துக் கொண்டிருப்பா.”

சரிடா, நான் வர்ற ஞாயிற்றுகிழமையே அவளை சென்னையில் சந்தித்து மனம் விட்டு பேசறேன்.” சேகர் தீர்மானித்து விட்டான்.

“அட்ரா சக்க. ஞாயிறு காதலர் தினம்டா. அசத்துறா மச்சீ” ராஜு சேகரின் முதுகை தட்டிகொடுத்தபடியே பேசினான்.

***********************

சேகர் ஹைதராபாத்திற்க்கு வந்து நான்கு வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. அவனுக்கு இப்போது 26 வயது. நல்ல வேலை. நல்ல நண்பர்கள். நிறம் சற்று கருப்புதான். ஒல்லியான உடல்வாகு. இருந்தாலும் அவனின் கல்லூரி கால பிரிந்த காதல் நினைவில் இப்போதும் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது.

கல்லூரி என்றாலே காதல் செய்தே ஆக வேண்டும் என்ற கட்டாயம் சில காளையர்களுக்கு! அது எவ்வளவு ஹட்டு ஃபிகர் என்றாலும் வளைத்து போட்டு காலரை தூக்கி விட்டுக்கொண்டு ‘அவ என் ஆளு’ என்று நண்பர்களிடம் சொல்லிக்கொள்ள அலாதி ஆசை. புனிதா சற்று வண்ணம். ஒடிசலான தேகம். படிப்பில் சுமார் அவ்வளவுதான். புனிதாவை மடக்க எத்தனை பேர் படையெடுத்தாலும் நம்ம சேகர் செம வேகம். எல்லோரையும் ஓரங்கட்டி அவள் மனதில் முதல் ஆளாக – “அவளின் ஆளா”க இடம் பிடித்தான்.

காதலில் பல நாட்கள் ஓடியது. இஞ்சினியரிங் மூன்றாம் ஆண்டு. சிறிய சிறிய சண்டைகள் வந்து போய்க் கொண்டு இருந்த சமயம். அன்று ஆகஸ்டு 6 – மாலை கல்லூரி முடிந்து ஹாஸ்டல் செல்லும் வழியில் உள்ள மரங்கள் அடர்ந்த பகுதி. மாணவர்கள் காதல் செய்யவே காலேஜ் நிர்வாகம் மரம் வளர்த்தது போல் இருந்தது.  ஒவ்வொரு மரத்தையும் கேட்டால் ஆயிரம் ஆயிரம் காதல் கதை சொல்லும். விவேக் ஒரு படத்தில் சொல்வது போல் புதர் ஒழிப்பு கழகம்னு ஒண்ணு ஆரம்பித்தால் தான் எல்லாம் சரியா வரும். சேகரும் புனிதாவும் வழக்கம்போல் உட்காரும் மரத்தடியில் இருந்து கொண்டு கேலியும், கிண்டல்களும், ஓட்டல்ஸ்களும் நிறைந்த பேச்சுகள். நெருக்கம் அதிகமாக சேகர் கேட்டே விட்டான்.

புனி இவ்வளவு நாள் நாம பழகி இருக்கோம். ஒரே ஒரு முத்தம் தாயேன்.” அவ்வளவுதான்.

புனிதா கண்கலங்க ஆரம்பித்தாள்.

சேகர் - “ஏய் என்ன ஆச்சு? ஏன் அழுவற?”

“என்னடா இப்படியெல்லாம் பேசற? இனி என்னிடம் பேசாதே போடா.” அழுகையும் கோபத்துடனும் ஆன கத்தலுடன் கூறிக்கொண்டே வேகமாக
நடக்க.. ம்ஹும்.. ஓட ஆரம்பித்தாள் புனிதா.

“புனி புனி.. இரு.. இரு.. நான் அப்படி என்ன கேட்டுட்டேன்? ஏன் இதற்கு போய் ரொம்ப சீன் போடுற?”

ஓவென்று அழுகை அதிகமானது.

”சரி விடு. என்னை மன்னிச்சிடு. உன்னை மாதிரி அசடுகிட்ட இதெல்லாம் பேசினது தப்புதான். எல்லோரும் பார்ப்பாங்க. இத பாரு. ஃபர்ஸ்டு அழுகையை நிறுத்து”

மறுநாளில் இருந்து புனிதா பேச, பழக மறுத்தாள். இரண்டு மாதங்கள். ஒரு சின்ன முத்தம் கேட்டது இவ்வளவு பெரிய தப்பா? என்னடா இது! ஒன்றும் விளங்கவில்லை சேகருக்கு.

புனிதா சேகர் விஷயம் தெரிந்த சில நண்பிகள் மூலம் - சேகரின் நண்பர்கள் இருவரும் பேச ஒருவாறு ஏற்பாடு செய்தனர்.

சேகர் புனிதாவை பார்த்து ”இன்னும் என் மேல கோபம் தீரலையா?”
தரையை பார்த்துகொண்டே புனிதா அசடு வழிய பேசினாள் - “இல்ல...... முத்தம் கொடுத்தா கொழந்த பொறக்கும்னு நினைச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். அதான் ஒரே பயமா போச்சு. செல்வி போன வாரம் தான் விளக்கி சொன்னா. அதான் என்னை நினைச்சி எனக்கே ரொம்ப வெட்கமா போச்சு.”

அவள் சொல்லி முடித்ததும் சேகர் சிரித்து விட்டான். இருவரும் சிரித்து
விட்டார்கள்.

அப்புறம் முத்தம் கிடைத்ததா, வேறு எதாவது நடந்ததா என்பது எல்லாம் இங்கே சென்ஸார்டு.

நான்காம் ஆண்டு மத்தியில். பெரும்பாலோனோருக்கு வேலை கிடைக்க ஆரம்பித்து விட்டது. இன்றைய கம்பெனி இண்டர்வூவில் புனிதா செலக்ட் ஆகிவிட்டாள். புனிதா வீட்டிற்க்கு முன்னரே சென்று விட்டதால், சேகரிடம் இந்த விஷயத்தை சொல்லி அவளிடம் சொல்ல சொன்னார்கள் அவளின் நண்பர்கள். சேகர் சும்மா விளையாட நினைத்தான். வினையே இப்போது தான்.
வேண்டுமென்றே அவளுக்கு வேலை கிடைக்கவில்லை என்று சொல்ல – அவள் வீட்டில் என்ன நடந்ததோ. புனிதா அம்மாவுக்கு ஹார்ட் அட்டாக். இவனை அடிக்க ஆள் அனுப்பினான் அவள் தம்பி. இதற்கு பிறகு, புனிதா பல மாதங்கள் சேகருடன் பேசவில்லை. என்னவோ தெரியவில்லை இவனுக்கும் காதலுக்கும் வெகு தூரம் போல.

பிறகு புனிதாவும் சேகரும் ராசியானர்கள். எவனோ ஒருவன் இவர்களின் காதலை வீட்டில் வத்தி வைக்க – இரண்டாவது முறையாக புனிதா அம்மா ஆஸ்பத்திரியில்.

அதன் பிறகு எல்லா பேச்சுக்களும் போனில் தான். வெவ்வேறு ஊர்களில் வேலை. காதலை பற்றி பேச ஆரம்பித்தாலே வாக்குவாதம். மூன்றாண்டுகள் ஓடிவிட்டன. புனிதாவுக்கு பையன் பார்க்க போவதாக ஒரு செய்தி. ராஜுவிடம் அறிவுரை கேட்டு இன்று தான் சேகர் புனிதாவிடம் மனம்விட்டு பேச முடிவு எடுத்தான்.

***************************

பிப்ரவரி 13 - கையில் ஒரு பேக்குடன் இரவு 9பது மணிக்கு சேகர் ரயில்
நிலையம் வந்தான். அவனுக்கு 10.15 மணிக்கு தான் சென்னை எக்ஸ்பிரஸ். எப்போதுமே ரயில் நிலையம் வந்து தான் சாப்பிடுவான். மெதுவாக ரெண்டு சப்பாத்தி சாப்பிட்டுக்கொண்டே நாளை என்ன பேசுவது என்று அசை போட்டுகொண்டிருந்தான். ரொம்ப நாள் பேசாமல் திடீரென்று ஒருநாள் வாழ்க்கை முழுவதையும் மாற்ற போகும் பேச்சை எப்படி பேசுவதோ! பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டான். சாப்பிட்டபின் தண்ணீர் பாட்டில் ஒன்று வாங்கிக்கொண்டு பிளாட்பாரம் 5ல் வந்து நின்றான்.

“டேய் சேகர்.. என்னடா எப்படிடா இருக்க?” திடீரென்று ஒருகுரல் அவன்
அருகில் இருந்து.

சற்று பருத்த - கண்ணாடி அணிந்த நடுத்தர வயது ஒருத்தன் கையில் ஒரு சின்ன குழந்தையுடன். யாரென்று அடையாளம் தெரியவில்லை சேகருக்கு.
“யாருன்னு தெரியலயா.. நான் தாண்டா EEE வேணு. CSE சில்பி ஆளு.”
சில வினாடிகள் கழித்து - “இன்னுமா தெரியல.” என்றான் வேணு.

சேகருக்கு இப்போது தான் ஞாபகம் வந்தது. “டேய் மாப்ள. என்னடா இவ்வளவு வளந்துட்ட? அடையாளமே தெரியலடா”

வேணு பேச ஆரம்பித்தான் - ”காலேஜ் முடிச்சதுமே நானும் சில்பியும் அவங்க அவங்க வீட்டில் எங்க காதலை சொல்லி சம்மதம் வாங்கிட்டோம். ஆனால் அவ அக்காவால கல்யாணத்துக்கு இரண்டு வருடம் காத்திருக்க வேண்டியதா போச்சு. போன வருஷம் கல்யாணம். இதோ எங்க கொழந்த - அவினாஷ். நான் இப்ப MSல் வேலை செய்யறேன். சில்பி வீட்டில கொழந்தய பார்த்துக்கறா. நான் மாட்டிக்குனு என் புராணமா படிச்சிக்கினு இருக்கேன்.”

வேணு எப்பவுமே கொஞ்சம் லொட லொடா டைப். உருவம்தான் சேஞ்ச் மற்றபடி அவன் காலேஜில் இருந்த மாதிரியே இருக்கான்.

”“நீ என்ன பண்ற? உன் ஆளு புனிதா என்ன பண்றா? உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆயிடுச்சா? இல்லேனா எப்போ? சொல்டா” கேள்விக்கணைகளால் துளைத்து எடுத்தான் வேணு.

சேகர் சொல்ல ஆரம்பித்தான் “நான் இங்கதான் otto labsல ஒர்க் பண்றேன். இன்னும் எனக்கும் புனிதாவுக்கும் கல்யாணம் நடக்கல. அது விஷயமாதான் சென்னை போறேன். கூடிய சீக்கிரம் நல்ல சேதியோட உன்னை சந்திக்கிறேன்.”

“ஆமாம் நீ மட்டுமா தனியா கொழந்தயோட வந்த? சில்பி எங்க?” என்று சேகர் முடிக்க.

வேணு ”அவ ரெஸ்ட் ரூம் போயிருக்கா. நான் ஏசியில புக் பண்ணி இருக்கேன். அவ அங்க எங்கள தேடிகிட்டு இருப்பா. முடிஞ்சா சென்னையில மீட் பண்ணுவோம். சில்பி கிட்ட உன்னை சந்திச்சதா சொல்றேன். உன் மொபைல் நம்பர் கொடு”

நம்பரை இருவரும் பரிமாறிக்கொண்ட பின் வேணு ஓட்டமும் நடையுமாக கம்பார்ட்மெண்ட் நோக்கி சென்றான்.

ரயில் வண்டி ஐந்து நிமிடம் லேட்டாக கிளம்ப்பியது. சேகருக்கு தூக்கம் பிடிக்கவில்லை. எப்போது சென்னை செல்வோம் என்றே எண்ணம் எல்லாம். காலேஜ் நினைவுகள் முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்துக் கொண்டது.

**********************

பிப்பரவரி 14 - காலை 9 மணி. சேகர் புனிதாவின் செல்லுக்கு ரிங்கினான்.
சேகர் உற்சாகமாக “புனி குட் மார்னிங். எப்படி இருக்க?”
புனிதா அதே உற்சாகத்துடன் ”மார்னிங் சேகர். நான் நல்லா இருக்கேன். எப்ப சென்னை வந்த? பிரயாணம் எல்லாம் சௌகரியமா இருந்ததா?”

“எல்லாம் எக்ஸலண்ட் புனி. நாம எப்ப மீட் பண்ணலாம்? எங்க?”

”நீயே சொல்லு” காலேஜ் படிக்கும்போதும் இதே பதில்தான் அவள் சொல்வாள்.

”காந்தி பீச் - 5 மணிக்கு? ஒகேவா?”

“ஒகே. அதுக்கு முன்னாடி 2 மணிக்கு சிட்டி சென்டர்ல படம் போலாமா? நான் இரண்டு டிக்கெட் புக் பண்ணினேன். என் ரூம்மெட் கடைசி நிமிஷத்தில கழுத்த அறுத்திட்டா. உனக்கு வேற வேலை எதாவது இருக்கா?”

“ ஓ நோ. வித் பிளஷர்.” சேகர் மனம் பிரபுதேவா போல் டான்ஸ் ஆடியது. இப்படி ஒரு தருணம் எப்படிதான் கடவுள் அமைக்கிறாறோ என்று வியந்தான்.

“சரி நான் வந்துடறேன். நீயும் வந்த்துடு” என்று சொல்லிவிட்டு புனி போனை கட் செய்தாள்.

மகிழ்ச்சியில் போனுக்கு ரிஸீவருக்கு வலிப்பது போல் அழுத்தமாக ஒரு முத்தம் தந்து ”யெஸ்” என்று கையை விக்கெட் எடுத்த பௌலர் போல மடித்துக்கொண்டு துள்ளிக் குதித்தான்.

*******************

11மணி. போனில் மீண்டும் புனிதா. “என்ன புனி?

“என்ன பார்க்க முக்கியமா ஒரு ஆளு வரேன்னு சொல்லிட்டாங்க. அதனால என்னால படத்துக்கு உன்னோட சொன்ன மாதிரி வரமுடியும்னு தெரியல” என்றாள் புனிதா தயங்கியபடியே.

“அப்ப உன்னால 5 மணிக்கும் வர முடியாதா?” என்றான் சேகர் சற்று சந்தேக படபடப்புடன்.

“இல்ல. 5 மணிக்கு கட்டாயம் மீட் பண்ணறோம். பிராமிஸ்”

அப்பாடா என்று நிம்மதி பெருமூச்சுக்கு பின் சேகர் “அதனால ஒண்ணும் பிராப்ளம் இல்ல புனி. லெட் அஸ் மீட் அட் 5. ஓகே?”

“ஓகே” என்றது மறுமுனை

********************

மெரீனா - காந்தி பீச். 5 மணி. இன்று அலை சற்று சீற்றத்துடன் கரையை தொட்டுக்கொண்டிருந்தது. காதலர் தினம் என்பதால் இளசுகள் கூட்டம் சற்று அதிகம் தான். அங்கு அங்கு போலீஸ் மப்டி வேறு. சூரியன் வானம் முழுவதும் இளஞ்சிவப்பு வண்ணம் பூசிக்கொண்டிருந்தான்.

சேகர் தன் கருப்பு கலர் பேண்ட்டின் காலை மடித்து விட்டுக்கொண்டு பாதத்தை
மண்ணில் புதைத்து மண்ணை கையால் அதன் மீது வாரிப்போட்டுக்கொண்டு அதற்கு சமாதி கட்டிக்கொண்டிருந்தான்.

மணி 5.05. புனிதா அவன் அருகில் வந்து நின்றாள். நிழலை பார்த்து தலையை திருப்பிய சேகர்.

“வா புனி. உட்காரு” என்றான். சேகர் சற்று நகர்ந்து நினைவில் நின்றவளின் நிழலைக்கூட தொடாமல் அமர்ந்தான்.

அருகில் உட்கார்ந்தவள். கடலை நோட்டமிட ஆரம்பித்தாள்.

சேகர் “நான் உன்கிட்ட மனம்விட்டு பேச வந்திருக்கேன்.”

புனிதா “நானும்தான். மொதல்ல நீயே சொல்லு.” என்றாள்.

”நான் நேராவே சொல்லிடறேன். அன்னோன்ய காதலர்களா இருந்த நாம இவ்வளவு நாள் சரியா பேசம பழகாம இருந்திட்டோம். நான் இன்னும் உன்னை காதலிக்கிறேன். ஐ லவ் யூ” என்றான் சேகர் அவள் கண்ணைப்பார்த்து.

”எனக்கும் உன்மீது காதல் இருந்துச்சு. ஆனா இப்ப இல்ல.” என்றாள் புனிதா தீர்க்கமாக எந்தவித சலனமும் இல்லாமல்.

சேகர் துடித்துவிட்டான். கோபம். நிராசை. அன்பானவர்கள் இப்படி பேசினால் அதுவும் உயிருக்கு உயிரானவள் இப்படி பேசும் போது. அப்பப்பா ரொம்ப வலிக்கத்தானே செய்யும். “அய்யயோ ஏன் இப்படி பேசுகிறாள் இவள்” என்று மனம் கேட்டு அவனை தின்று தீர்த்தது.

முகம் சுருங்கி சேகர் அவளை உற்று நோக்கி “உனக்காக நான் இவ்வளவு வருஷம் காத்திருக்கிறேன் புனி. ஏன் இப்படி சொல்ற?”

புனிதா - “நானும் தான் காத்திருந்தேன். என்ன லாபம் நம்ம ராசியாக ஒரு சின்ன சந்தர்ப்பம் கூட கெடக்கல. ஒவ்வொரு முறை நாம பேசும் போதும் ஒருவரை ஒருவர் குறை சொல்லி நமக்குள்ள நாமே விரிசலை ஏற்படுத்திக்கிட்டோம். நீ ஒரு இடத்தில நான் ஒரு இடத்தில வேல செய்யறோம். மீட் பண்ணியே ரொம்ப நாள் ஆச்சு. வீட்ல வேற பையன் பார்க்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. நான் போய் உன்னை பத்தி சொன்னா அம்மாவுக்கு திரும்ப உடம்பு முடியாம போயிடுச்சுன்னா என்ன பண்ண முடியும் சொல்லு?
எனக்கும் உனக்கும் ஒரே வயசு. ஒரு ஆம்பள நீ ரொம்ப நாள் கல்யாணம் ஆகாம இருக்கலாம். ஆனா என்னை என் நிலையில இருந்து யோசிச்சு பாரு உனக்கு புரியும்.” என்றாள் மூச்சு விடாம.

சேகருக்கு இன்னும் அதிர்ச்சிதான். அவள் டபாய்க்கிறாளோ என்றும் சந்தேகம். “அப்ப நாம காதலிச்சது.. ஒருத்தரை ஒருத்தர் புரிச்சிக்கிட்டோம்னு சொன்னது... எல்லாம் பொய்யா?” என்று சேகர் வினவினான்.

புனிதா - “அது அப்போ மெய். இது இப்போ மெய். யார் மேல தப்புன்னு இப்ப டிஸ்கஸ் பண்ண நேரம் இல்ல. இப்ப எனக்கு இந்த வழி சரின்னு பட்டுது. அதனால இதை தேர்ந்தெடுத்தேன். எனக்கும் ரமேஷுக்கும் வர்ற ஜுலை 1ம் தேதி கல்யாணம். ரமேஷ் பெங்களூருல OraWay consulting கம்பெனியில வேல செய்றான். அவன் திடீருன்னு இன்னிக்கு காலைல என்ன பார்க்க வந்துட்டான். நான் இப்பகூட அவனோட தான் சிட்டி செண்டர்ல படம் பார்த்துட்டு வரேன்.”
”அவன்கிட்ட நம்ம மேட்டர் எல்லாம் சொல்லிட்டேன். அவனும் உன்னை பார்க்கணும்னு சொன்னான். நான் தான் நீ எதாவது நினைச்சிக்கிப்போறேன்னு வேணானு சொல்லிட்டேன். அதோ தூர ரெட் சர்ட் போட்டுக்கொண்டு சின்னப்பசங்களோட கிரிக்கெட் விளையாடிக்கினு இருக்கான் பாரு அவன் தான் அது.”

கண்ணீர் ததும்பிய கண்களில் எல்லாம் மங்கலாக தெரிந்தது சேகருக்கு. ஒரு பேச்சும் இல்லை. இனி பேசவும் ஒன்றும் இல்லை.

“சரி அவன் வெயிட் பண்றான். நான் கிளம்பறேன். Good bye" என்று எழுந்து மண்ணை தட்டிக்கொண்டே ரமேஷ் இருந்த திசை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தாள்.

மெதுவாக தலையசைத்தான் சேகர். அவளின் Good byeக்கு முழு அர்த்தமும் புரிந்தது அவனுக்கு.

-- தொடரும்

<****************************************>

மேலே உள்ள சிறுகதையை படித்துவிட்டு ஒரு வாசகருக்கு மனம் ஒப்பவில்லை. சார் எப்படியாவது காதலை சேர்த்து வையுங்கள் என்று வாதாடினார். அவரையே என் கதைக்கு தொடர் எழுதும்படி கேட்டுக்கொண்டேன். என்ன வேகம்! அடுத்த நாளே தனது ஆவலை தீர்த்துக்கொண்டார். அவர் எழுதிய கதை தொடர்ச்சி இதோ - பிரிந்த காதல்... சேர்ந்த போது....

Wednesday, May 20, 2009

Power Cut Master - Bangalore EB

In the past 6 years, I never seen this much power cut in Bangalore. Past 6 months I am seeing this issue growing. They used to cut the power for 1 hr in the morning and 1 hr in the evening. Why is it so? Is it due to power production shortage? Is the demand not calculated before and preparations are not done? I see the transformer near my house bursts with cracker sound so often. As a temporary measure Electricity Board corrects the problem and it repeats every second day. Why are we not able to install a transformer properly? Is it skill shortage? Two days back, overhead wire connecting transformer and electricity distribution pole connected to my house broke and it sparks like diwali sky rocket cracker. Generally I saw that kind of live wire sparks in films.

But how come there is very little power cut happened from the date parliament election announced till parliament election results? Is this just eye washing activity? Again after results, they started power cut for long hours. Even for very little rain it is happening so. We don't know the exact reason what is going on. And nobody in the surroundings question the department as either they have inverters or they used to it. It is totally irritating. I think Bangalore Electricity Board is the Power Cut Masters in the World.

No one is there to bell the cat. God only knows.

Friday, May 15, 2009

YouTube Officially comes up with Full Length Movies

Are you tired of watching only videos of 10 minutes from YouTube?

Now YouTube officially came out with Movies Category under Videos. You can watch the full length even HQ videos by clicking HQ available. But these videos are country validated and displays message "This video is not available in your country." :-)

http://www.youtube.com/movies

 

image

If you are not interested seeing online, you can download the video.

image

Sunday, May 03, 2009

Worries of sending confidential mail to someone's GMail mailid

Recently we had a conversation within our office friends circle. It was shocking to note that there is an unnoticed flexibility (if we say it is bug.. but if software company like Google says it is an application flexibility) which poses threat to our security and confidentiality. A 'dot' in the mail id account name is omitted in receiver's address validation.

For example, you are having gmail id Bob.James@gmail.com and another guy is having mail id BobJames@gmail.com (but below GMail answer tells it is not possible to have 2 mail ids like this in GMail but it is possible for Google Apps for Your Domain -the pay service Google offers) then both are considered for receiving the mail when someone sends mail. When some of your friend sends a confidential mail to Bob.James@gmail.com then BobJames@gmail.com will also receive that. Google just provides a simple link near the name (Yes, this is you.) Learn more and escape from any issue.

Excerpts from the link:

Your address is similar but has more or fewer dots (.) or different capitalization.

    Sometimes you may receive a message intended for someone whose address resembles yours but has a different number or placement of dots. For example, your address might be homerjsimpson@gmail.com, but the message was sent to a Homer.J.Simpson@gmail.com. What's going on?

    Gmail allows only one registration for any given username. Once you sign up for a particular username, any dot or capitalization variations are made permanently unavailable for new registration. If you created yourusername@gmail.com, no one can ever register your.username@gmail.com, or Your.user.name@gmail.com. Furthermore, because Gmail doesn't recognize dots as characters within usernames, adding or removing dots from a Gmail address won't change the actual destination address. Messages sent to yourusername@gmail.com, your.username@gmail.com, and y.o.u.r.u.s.e.r.n.a.m.e@gmail.com are all delivered to your inbox, and only yours.

    If you're homerjsimpson@gmail.com, no one owns Homer.J.Simpson@gmail.com, except for you. Sending mail to Homer.J.Simpson@gmail.com is the same as sending mail to homerjsimpson@gmail.com, or even HOMERJSIMPSON@GMAIL.COM. If you're getting mail addressed to Homer.J.Simpson@gmail.com, most likely someone was trying to send a message to Homer.J.Sampson@gmail.com, or Homer.J.Simpson1@gmail.com, and made a mistake. You might even get messages from mailing lists or website registrations because the intended recipient accidentally provided the wrong email address. In these cases, we suggest contacting the original sender or website when possible to alert them to the mistake.

    For security reasons, when you log in to Gmail, you must enter any dots that were originally defined as part of your username.

    Note: Google Apps recognizes dots. If you'd like to receive mail with a dot in your username, please ask your domain administrator to add the desired username as a nickname.

Here is the full link: http://mail.google.com/support/bin/answer.py?hl=en&ctx=mail&answer=10313

Learn more about the problem in : http://www.softpanorama.org/Skeptics/IT_skeptic/IT_obscurantism/misunderstanding_of_issues_of_security_and_trust.shtml

Crazy Mohan's "Chocolate Krishna" Drama

Absolute fun & comical. Last time, I saw theatre drama in my college days (around 10 years back). Story Gist: Krishna appears in front of his devotee and helps him come across all his life obstacles. All events are sequenced excellently well that no yawning required. Crazy does few magic which adds spice to the drama. Crazy Mohan is having good handle using same words to different contexts. I see lot of English words used & to understand all comedies some English knowledge required.

 

image

One point I really admire to Crazy Mohan is - in the drama interval, he felicitated his 3rd standard teacher Janaki. He also mentioned that to show his love and affection he kept Janaki as heroine name in all his dramas. Actor Ramesh arvind also present in the drama hall.

Though the name suggests it is meant for kids, but it is not. It is for all. Enjoy!