Sunday, November 20, 2011

சரித்திர கதைகள்… தத்தளிக்கும் படங்கள்


சரித்திர பின்ணனிகளும் இந்தியப் படங்களும் போராட்டங்களுடனே பெயர் வாங்கும். இது எழுதப்படாத ஒரு விதி. இயக்குனர்களின் கதை சொல்லும் போக்கு இந்த மூன்று முறைகளை ஒட்டியே இருக்கும் 1) சில படங்களில் முதலில் முழுவதும் பிரம்மாண்டமாக சரித்திரத்தை சொல்லிவிட்டு பிறகு தற்காலத்தை ஒரு விஷயமில்லாமல் நகர்த்துவது.. 2) முதலில் தற்காலத்தில் ஆரம்பித்து பிறகு யாரோ ஒருவர் பழங்காலத்தை பற்றி சொல்லி பிறகு தற்காலத்தில் அதை முடிவுக்கு கொண்டுவருவது 3) அவ்வப்போது தற்காலத்தையும் பழங்காலத்தையும் இணையாக கொண்டு சென்று இறுதியில் பழங்கால விஷயத்திற்கு தற்காலத்தில் எதிர் மறையாக விடை அளிப்பது..
தாம் எடுத்துக் கொண்ட கதையை இந்த முறைகளில் எதை எடுத்துக் கொள்வது என்பதில் கோட்டை விடுவதால் சில நேரம் வெற்றி பறிபோகும் நிலை. என்க்கென்னவோ சொல்வராகவனின் “ஆயிரத்தில் ஒருவனும்”, முருகதாஸின் “7ஆம் அறிவும்” ஒன்றாகவே இதில் பயணித்தது போல் இருந்தது. இதைப்போன்ற கதையில் சமீபத்தில் வெற்றிபெற்ற ஒரு படத்தையும் ஒப்பிட்டால் வித்தியாசம் புரியும். அந்த படம் – மஹதீரா (தெலுங்கு). கதையெல்லாம் ஒரேவிதம் என்றாலும் சொல்லும் பாங்கு வேறுபடுத்தினாலே நாம் வெற்றிக்கு வழிவகுக்கலாம் என்பது இயக்குநர்கள் புரிந்து கொள்ளவேண்டும்.

No comments:

Post a Comment